Osobliwości: Groty MechowskieTak, zgadza się - jaskinie są również na północy Polski. I to nie byle jakie... Groty Mechowskie i malownicze słupy podtrzymujące ich sklepienie to największa osobliwość przyrody nieożywionej na Niżu Polskim, a nawet Niżu Europejskim.
Groty zostały odkryte w 1818 r., podczas przeprowadzania pomiarów geodezyjnych i pomimo licznych w swojej historii zawałów oraz prób odkopywania, wciąż zachwycają przyjeżdżających tutaj turystów. Pierwszego opisu Grot dokonano w roku 1829. Później, zmienna ludzka pamięć skazuje je na zapomnienie, by okresami ponownie wykorzystywać ich walory w promocji regionu. W 1910 r. pruski zarząd powiatowy wykupuje teren i dokłada starań by Groty odrestaurować. Tak zaczyna się ich turystyczna historia...
Początkowo chroniona i dostępna była tylko pierwsza część Grot o rozczłonkowanym przedsionku, natomiast dalszy korytarz, z najpiękniejszymi naciekami, był zasypany. W 1948 r. rozpoczęto prace oczyszczające i renowacyjne, a od 1949 r. pozostałe korytarze zostały udostępnione zwiedzającym. Ale historia Grot jest dosyć burzliwa - w 1981 r. ponownie uległy zawaleniu. Powołany Zespół rzeczoznawców Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa dokonał merytorycznej ekspertyzy i wskazał szczegółowy plan oraz zakres prac zabezpieczających obiekt. Ponownie wzmocniono sklepienie i odbudowano zniszczone "kolumny", odkopano korytarze i... po raz kolejny udostępniono do zwiedzania.
Podtrzymywane przez "wijące się" kolumny wejście do Grot, znajduje się poniżej poziomu otaczającego je terenu i wzbudza w zwiedzających spore zaciekawienie. Tego typu malownicze słupy są raczej rzadko spotykane w innych częściach Polski i stały się juz swego rodzaju "znakiem rozpoznawczym" Grot. Sam strop jaskini zbudowany jest z warstwy piaskowca silnie spojonego lepiszczem wapiennym, a ściany tworzy sypki piasek i słupy z piaskowca podobnego jak w stropie. Dno jest piaszczyste, a występujące w kilku miejscach w jaskini nacieki przedstawiają się jako jasno zabarwione formy stalaktytowe. Najpiękniejsza izba, ociekająca barwnymi mineralnymi spływami zamyka długi, wąski i niski korytarz, sięgający prawie 38 m w głąb skarpy. Niestety ta część Grot Mechowskich, z obawy przed zawałem, dostępna jest tylko dla speleologów.
Tradycja lokalna określa nazwę miejsca w liczbie mnogiej (Groty Mechowskie), w nawiązaniu do dwóch wejść i bogatej, słupowej „fasady”. Niemniej jednak dla turystów udostępniona jest obecnie tylko niewielka część jaskini, a zwiedzanie trwa zaledwie kilka minut. Chociaż można powiedzieć, że jest to najkrótsza podziemna trasa turystyczna Polski, to na pewno warta zobaczenia.
|
![]() |
















Komentarze
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.