Strona Główna 
Podlaskie Biebrzańskie Bagna przez cztery pory roku... wiosna
Podlaskie Biebrzańskie Bagna przez cztery pory roku... wiosna
Biebrzańskie Bagna przez cztery pory roku... wiosna
Artykuł jest kolejnym z cyklu tekstów dotyczących Biebrzańskiego PN.
Przeczytaj pozostałe teksty autorstwa Katarzyny Ramotowskiej:
Początek wiosny na biebrzańskich bagnach wyznaczają pierwsze przeloty ptaków: czajek, skowronków, gęsi i żurawi, a te - gnane instynktem rozrodczym, pojawiają się nad Biebrzą już
w lutym. Klangor żurawi, gęganie 3 różnych gatunków gęsi oraz donośne fanfary łabędzi krzykliwych to raj dla ucha. Luty i marzec to także niepowtarzalna okazja do bliskich spotkań z bobrami, wydrami i norkami. Tak długo bowiem jak w pobliżu płynącej wody utrzymują się zamarznięte połacie rozlewisk zwierzęta wykorzystują je jako stoły do spożywania posiłków. Życie w Dolinie najwcześniej budzi się w strefie przykorytowej i przesuwa się wgłąb bagien w miarę jak wiosenne rozlewiska uwalniają się z okowów zimy. Wody w dolinie przybywa z dnia na dzień
aby w drugiej połowie marca osiągnąć swe apogeum. Ogrom zjawiska można docenić jedynie z perspektywy lotu balonem. W tym czasie obserwuje się także 2 inne spektakularne zjawiska: szczyt przelotów gęsi -
z wielotysięcznymi stadami w tle, oraz okres godowy żaby moczarowej. „Głuche szczekanie” tysięcy niebieskich o tej porze roku samców sprawia wrażenie jakbyśmy stali w środku kotła z gotującą się wodą – bagienna dolina wrze. Ta specyficzna pora niesie ze sobą „eksplozję przedwiosennej przyrody”. W kwietniu, po gęsiach i kaczkach zaczynają masowo lecieć ptaki siewkowe. Głębsze partie bagien zaczynają rozbrzmiewać odgłosami kulików, krwawodziobów, słonek, rycyków ale przede wszystkim beczeniem kszyków powodowanym wibracją piór ogona podczas lotu godowego.
Połowa kwietnia to kolejny przełom: zaczynają kwitnąć rozległe po horyzont pola kaczeńcowe a dla łosia oznacza to jedno – koniec diety sosnowej i przenosiny z zimowej ostoi na rozległe, zasobne w ulubiony pokarm bagienne łąki. Szczyt kwitnienia kaczeńce osiągają na przełomie kwietnia i maja. Na tę samą porę przypada także okres godowy herbowego ptaka Biebrzy – bataliona. Najdorodniejsze samce staczają z sobą spektakularne walki o samice, po czym odlatują dalej na północ. To niestety także okres masowego pojawu komarów i wzmożonego ruchu turystycznego.
Początek maja oznacza definitywny zwrot w życiu łosi. Klempy wydają na świat młode
i na całe lato (aż do okresu godowego) niemal znikają z krajobrazu bagien. Kończy się, tak typowy dla zimy i przedwiośnia, okres bliskich spotkań z łosiami. Także żurawie prowadzające już swe nielotne młode kryją się w bagiennych ostępach na tyle efektywnie, że nie sposób je dostrzec; a ponieważ także dorosłe - wskutek gwałtownego pierzenia tracą zdolność lotu – żurawie mają podwójny interes aby ukryć się przez wzrokiem potencjalnych wrogów. W maju rozlewiska znikają powoli z krajobrazu, porasta je bujna zieleń, która z dnia na dzień coraz bardziej utrudnia przyrodnicze obserwacje; jednak jest pewna grupa najbardziej opieszałych ptasich wędrowców, którzy 'zawijają” nad Biebrzę dopiero teraz. Należą do nich żołna, dziwonia, dudek, a także sztandarowa dla Bagien wodniczka. Do połowy maja większość ptaków przelotnych opuszcza Biebrzę, a ptaki lęgowe, po skończeniu okresu godowego zaczynają się koncentrować na wysiadywaniu jaj i odkarmianiu potomstwa.
Wiosenna różnorodność przyrody, wzbogacając się o kolejne kwiaty i motyle ukazuje swą pełnię. Dla wielu turystów to właśnie maj jest najciekawszą porą roku nad Biebrzą.
PRAKTYCZNE WSKAZÓWKI
 TEKST: Katarzyna Ramotowska Biebrza Eco-Travel
|
 |
