Strona Główna 
Dolnośląskie Kościół Pokoju w Świdnicy
Dolnośląskie Kościół Pokoju w Świdnicy
Kościół Pokoju w Świdnicy
Kościoły Pokoju to trzy powstałe w XVIIw. świątynie: w Świdnicy, Jaworze oraz Głogowie. Do dzisiaj zachowane zostały jedynie dwa pierwsze, które ze względu na swoją unikatowość, w 2001 roku zostały wpisane na Światową Listę Zabytków Kultury UNESCO. O historii i współczesnej odsłonie kościoła w Świdnicy opowiada związana z życiem parafii Bożena Pytel. Kryzys początkiem fascynującej historii Kościoła Pokoju w Świdnicy... Śląscy luteranie – pomimo postanowień Pokoju Westfalskiego (1648r.) w sprawie budowy Kościołów Pokoju w Świdnicy, Jaworze i Głogowie – nadal spotykali się z ogromną nieprzychylnością Habsburgów. Kiedy cesarz Ferdynand III w 1652 roku wydał w końcu zgodę na budowę Kościoła Pokoju w Świdnicy, możemy sobie jedynie wyobrazić jak wielka radość zapanowała wśród ówczesnych ewangelików. Liczne delegacje członków rady parafialnej, u możnych i wpływowych dostojników politycznych siedemnastowiecznej Europy, przyniosły nareszcie pożądany efekt. W niedługim czasie miał powstać kościół, o który tak długo zabiegali, o którym przez lata marzyli. Nie był to jednak dobry czas na jakiekolwiek inwestycje. Europa wyniszczona po Wojnie Trzydziestoletniej dalej targana była licznymi konfliktami, a bieda i niepewność jutra towarzyszyły ludziom każdego dnia. Świdniccy ewangelicy zdawali sobie jednak sprawę, że jest to jedyny czas, aby urzeczywistnić swoje marzenia. Trudne do spełnienia warunki budowy kościoła kontra pomysłowość luteran... Wkrótce wytyczono teren pod budowę Świątyni Pokoju w Świdnicy i Albrechtowi von Seabischowi powierzono wykonanie projektu budowlanego. Pozwolenie na budowę zawierało wiele – trudnych do spełnienia przez luteran – warunków. Najważniejszy z nich określał, że kościół ma powstać jedynie z drewna, gliny, piasku i słomy. Przeciwności zmusiły ówczesnych budowniczych do pomysłowości i kreatywności tak, że skali i złożoności wówczas zastosowanych rozwiązań nie udało się już nigdy powtórzyć w architekturze drewnianej. Zachwycamy się zarówno barokowym wnętrzem świątyni, jak i jej konstrukcją. Dziś niewiele wiemy, co tak naprawdę działo się pomiędzy rokiem 1652 kiedy cesarz wydał pozwolenie na budowę świątyni, a położeniem kamienia węgielnego w 1656 roku. Z pewnością gromadzono wtedy budulec i zbierano fundusze potrzebne do wygrania tego swoistego wyścigu z czasem, gdyż kościół należało postawić w ciagu jednego roku – to drugi z warunków. Kolejne obostrzenie dotyczyło funduszy, z jakich należało wznieść budowlę – kościół miał powstać na koszt luteran. Jeszcze to, że nie pozwolono na wybudowanie wieży ani na zainstalowanie dzwonów. Dalej, wygląd zewnętrzny miał nie przypominać kościoła. Możemy się jedynie domyślać, że były to cztery lata zmagań z przeciwnościami. Ludziom towarzyszyły zwątpienie i troska, mimo to nie opuszczała ich nadzieja, że dzieło budowy znajdzie swój szczęśliwy finał. Przeczytaj również historię podróży Christiana Czepki, w trakcie której zbierał fundusze na budowę kościoła. Ambasador kultury Dolnego Śląska... Od 2001 roku, kiedy to światynia została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO, Kościół Pokoju w Świdnicy stał się także ważnym ośrodkiem kulturotwórczym Dolnego Śląska. Po latach zapomnienia na nowo odkrywamy skarby znajdujące się w przykościelnym archiwum. Gromadzone od poczatku istnienia świdnickiej parafii księgi stanowią zbiór archiwalno-biblioteczny liczący ok. 12 tys. woluminów. Wśród zasobów na szczególną uwagę zasługują starodruki i rękopisy. Parafia może poszczycić się rękopiśmienną sztuką teatralną z 1811 roku, czy pokaźną kolekcją Biblii w skład, której wchodzi aż 200 sztuk – z czego najstarsze siedemnastowieczne egzemplarze są szczególnie cenne. Co łączy Jana Sebastiana Bacha z Kościołem Pokoju? Przekonają się Ci wszyscy, którzy w lipcu przyjadą do Świdnicy na Festiwal Bachowski. Festiwal odbył się po raz pierwszy w 2000 roku, w 250. rocznicę śmierci Johanna Sebastiana Bacha. Uczestnicy kolejnych edycji bywają zaskakiwani nowymi propozycjami muzycznymi. Do nowości należy zaliczyć wystawianie w 2008 roku opery „Wesele Figara“, czy włączenie w 2009 roku do programu fistiwalu nabożeństw kantanowych. Tego typu miłe niespodzianki powodują, że jest to impreza ciekawa zarówno pod wzgledem wykonawczym jak i repertuarowym. PRAKTYCZNE WSKAZÓWKI
 TEKST: Bożena Pytel Socjolog i fotografik. Zajmuje się koordynacją projektów realizowanych w Kościele Pokoju w Świdnicy. WYZNACZ TRASĘ: do Kościoła Pokoju w Świdnicy           |
 |
